Wiesz, co chcesz zrobić, a mimo to stoisz w miejscu…? Chodź, wyjaśnię Ci, dlaczego.

Czasem masz pomysł, czujesz, że to właściwy kierunek i naprawdę chcesz zacząć działać. Marzysz też o tym, żeby Twoja praca wreszcie przynosiła stabilność, pozwalała spokojniej żyć i nie wymagała ciągłego zapierdzielania.

Wiesz, co zrobić, masz wiedzę, narzędzia, a nawet konkretny plan. Mimo wszystko coś Cię zatrzymuje. Z zewnątrz może to wyglądać jak prokrastynacja, brak konsekwencji czy odwagi, chociaż przyczyna nie zawsze leży tam, gdzie początkowo jej szukamy.

Widzę to również u osób, które zawodowo zajmują się rozwojem innych. Psychologów, terapeutów, coachów, ludzi z ogromną wiedzą i samoświadomością, którzy doskonale rozumieją pewne mechanizmy, a jednak sami doświadczają trudności z działaniem.
Sama świadomość nie sprawia przecież, że nasze obawy nagle znikają.

Możesz uważać się za osobę pewną siebie, dopóki nie pojawi się perspektywa publicznej oceny. Możesz miesiącami dopracowywać projekt, przekonując siebie, że jeszcze nie jest wystarczająco dobry, choć w rzeczywistości najbardziej przeraża Cię reakcja innych.
Czasem odzywa się wewnętrzny krytyk, którego głos przypomina dawne doświadczenia zawstydzania, umniejszania czy ciągłego oceniania. Zaczynasz wtedy podważać własne pomysły, zanim ktokolwiek zdąży je zobaczyć.

Innym razem chodzi o zwyczajny brak doświadczenia. Oczekujesz od siebie pewności, która przecież najczęściej pojawia się dopiero wtedy, kiedy zaczynasz próbować, popełniać błędy i przekonywać się, że potrafisz sobie z nimi poradzić.

Warto więc czasem przyjrzeć się nie tylko temu, czego jeszcze nie robisz, lecz także temu, co dla Ciebie oznacza podjęcie działania.

Przed czym próbujesz się ochronić? Jakiej reakcji się obawiasz? Co najgorszego, Twoim zdaniem, mogłoby się wydarzyć?

Nie każde odkładanie wynika z głębokich schematów, jednak czasami za pozornym brakiem motywacji kryje się coś, czego kolejna lista zadań po prostu nie rozwiąże.

#motywacja #refleksje #prokrastynacja #uważność #psychologia