Wiedza nie chroni przed wstydem i to również specjalistów z branży psychologicznej.
Bardzo często pojawia się przekonanie, że psycholog, coach, czy psychoterapeuta nie powinien mieć trudności z pokazywaniem się w internecie, bo skoro pracuje z ludźmi, zna mechanizmy psychologiczne, rozumie emocje i przeszedł własną drogę rozwojową, to teoretycznie powinien swobodnie wychodzić do świata, nagrywać, publikować i budować markę osobistą.
Tylko, że w praktyce nie jest to takie czarno-białe.
Otóż wiedza psychologiczna nie daje automatycznie odporności na uruchomienia emocjonalne, a świadomość mechanizmów nie sprawia, że przestajemy być ludźmi. Można rozumieć lęk, a jednocześnie go czuć. Można znać teorię wstydu i nadal doświadczać go w ciele. Można pracować z innymi bardzo skutecznie, a mimo to blokować się przed własną ekspozycją.
W relacji pacjent/klient–specjalista funkcjonujemy w określonej roli, jest struktura spotkania, ramy, kontrakt, koncentracja na drugiej osobie i często łatwiej wejść wtedy w pozycję obserwatora, regulować siebie poprzez zadanie, proces, profesjonalizm oraz skupienie na kimś.
Internet działa inaczej, tutaj to Ty jesteś na pierwszym planie, to Twoja twarz, głos, sposób mówienia, poglądy, energia, oferta i obecność stają się obiektem odbioru. Nie ma bezpiecznego dystansu gabinetowego, ani jednej osoby naprzeciwko, jest za to nieokreślona publiczność, potencjalna ocena, porównania, komentarze, cisza albo brak reakcji…
To może uruchamiać pamięć emocjonalną, dawne doświadczenia zawstydzenia, krytykę, odrzucenie, bycie wyśmianyn/ą, komunikaty typu: nie wychylaj się, kim ty jesteś, siedź cicho, mogą aktywować się mimo całej wiedzy i kompetencji. Układ nerwowy nie reaguje na dyplom, reaguje na poczucie zagrożenia.
Dlatego sama wiedza bywa niewystarczająca, aby swobodnie zacząć działać biznesowo i pokazywać się w sieci, bo tutaj często chodzi o to, co uruchamia się w Tobie, kiedy masz być widoczny/a.
I właśnie dlatego część specjalistów potrzebuje nie tylko strategii marketingowej, ale również pracy nad własną ekspozycją, regulacją emocji, przekonaniami i odzyskaniem bezpieczeństwa w byciu widzianym/ą.
